De soep is klaar

Het is killer dan ik verwacht had. In een geleende trui zit ik op de bank met mijn laptop voor me. Ik typ stukjes tekst voor een lang verhaal en wat korte gedachten. In de keuken sist een pan en suist het vuur onder de aardappelen. De man roert, loopt heen en weer, gooit een leeg pakje in de vuilnisbak en spoedt zich weer naar het gesis. Tussendoor zet hij snel een sfeervol muziekje op, alsof hij wil benadrukken dat we kalm en rustig het laatste staartje van de zondagmiddag beleven. Voor mij is het dat in elk geval wel. Ik hoef niets te doen.
Eerder vanmiddag ook al niet toen hij met zijn bandgenoten cd-opnames maakte in de huiskamer. Ik had me uitgebreid met laptop, tijdschrift en allerlei losse prullaria op het grote bed geïnstalleerd. Terwijl ik overdwars lag te bellen met een vriendin hoorde ik de deur beneden open gaan. O jee, blijkbaar lig ik te hard te lachen. Voetstappen kwamen de trap op en naast mij verscheen een groot glas cola. Nog een knipoog en de man verdween weer.
En nu staat hij dus te koken. De soep is klaar, we gaan aan tafel.

Leave a Comment

Posting your comment...

Subscribe to these comments via email