Foto’s kijken

Met mijn moeder bekijk ik oude foto’s op mijn iPad. “Hoe kom je aan dat boekje?”, vraagt mijn moeder. “Dat is een computer, mam.” “O.” We staren een tijdje naar de verlovingsfoto van mijn grootouders. “Wat een lieve foto, he?”, zeg ik. “En wat een mooie man was het toch!”, vindt mijn moeder. “Wat is het jammer,” begint ze, “dat ze er niet meer zijn en dat je nog zoveel zou willen vragen.” “Ja,” beaam ik. “Tegen de tijd dat die vragen bij je opkomen, is het te laat.” We kijken nog even verder. “Ze zijn nu op reis he?” vraagt mijn moeder. Een fractie van een seconde aarzel ik. “Ja,” antwoord ik dan. “Wanneer komen ze eigenlijk terug?” “Dat weet ik niet,” zegt mijn moeder. “Ik houd het wel in de gaten, mam, en als het me te lang duurt bel ik opa wel even.” “Dat is goed.”

Leave a Comment

Posting your comment...

Subscribe to these comments via email