Fruffels

GewevenVoordat mijn moeder dementie had las ze veel, handwerkte ze graag en schilderde ze. Schilderen verdween als eerste, het handwerken daarna. Lezen bleef ze fijn vinden, al werden de stukjes steeds korter, omdat ze niet kon onthouden wat ze gelezen had. Maar wat mijn moeder steeds meer ging doen was rommelen. Spullen verplaatsen, stapeltjes maken, weer andere stapeltjes. Dingen in een kastje stoppen en natuurlijk in haar tas. Haar tas was een schatkist die overal mee naar toe ging. Van alle briefjes die ze tegenkwam maakte ze kattenbelletjes die vaak in haar tas verdwenen.

Eenmaal wonend in een groep viel er niet zoveel meer te rommelen. De tafel was opgeruimd en leeg, de spullen stonden in de dichte kast en ze bleef op een bepaalde manier altijd ‘op visite’ in haar eigen huis. Alleen in haar eigen kamer had ze de vrijheid om te doen wat ze wilde. Daar stonden spulletjes en boeken die ze kon verplaatsen, potloden om mee te schrijven en had ze laadjes waarin onderzetters en servetjes lagen en allerlei kleine frutsels.

Maar ze rommelde ook met haar handen. Ze had jeuk en last van kloven en wondjes. Voor haar droge huid kocht ik zachte, heerlijk ruikende handcrème. Soms smeerde ik de handen van haar huisgenotes er ook mee in. De kloven en open plekken verdwenen wel een tijdje, maar het plukken aan haar eigen vingers ging niet echt over.

Vandaag zag ik iets voorbijkomen wat me ineens een ander idee gaf over dat plukken. Was het wel de jeuk van haar huid die haar deed plukken? Of was het de kriebel in haar vingers, de behoefte om bezig te zijn, om iets te voelen, de drang om te rommelen? Meteen bedenk ik dat verzorgenden eens zouden moeten kijken in de huizen van mensen met dementie. Hoe heerlijk veel dingen er liggen om mee bezig te zijn, om heen en weer te schuiven, te verfrommelen, ergens in te stoppen. Maar ook om aan te raken en te voelen. Precies wat je ook met fruffels kan doen. Met wat?? Met fruffels, kijk maar: http://www.goodstoremember.nl/fruffel/.

Als mijn moeder er nog was, zou ik er meteen een voor haar maken. Inderdaad, ik ben ook zo’n rommelaar, zelfs zonder dementie. Voor wie dat niet is, maakt Ageeth ze, zelfs op maat: http://www.goodstoremember.nl/mijn-moeders-eerste-fruffel/.

 

1 Comment

  • Inge

    Heel af en toe ligt er een soortgelijk kussen ergens op de afdeling. Pap friemelt er graag mee. Sowieso friemelt hij graag 🙂 Scheuren is ook iets wat hij graag doet: lekker veel snippertjes maken. Ik moet hier ook eens een berichtje over schrijven!

    06 Nov 2015 04:11 pm ()
    Reply

Leave a Comment

Posting your comment...

Subscribe to these comments via email