Goud

Goud, puur goud straalt me tegemoet als ik de snelweg afdraai. Mijn adem stokt. Heel even denk ik nog: camera vergeten, maar daarna laat ik me alleen maar verblinden door die adembenemende schoonheid. De weg is stil, in een flits registreer ik een afslag naar een carpoolplaats en slinger de auto erop. Ik draai hem zo dat ik vrij zicht heb op de telkens veranderende lucht. Op de tast vis ik mijn telefoon uit mijn rugzak op de stoel naast me en bel mijn moeder. Vanuit haar flatje heeft ze elke avond uitzicht op de ondergaande zon. Zomer, winter, ze geniet ervan. Maar deze heeft ze vast nog nooit gezien.

Wat moeizaam neemt ze op. Even later begrijp ik dat ze al in bed lag. Precies wat ik vreesde: dat deze schitterende zonsondergang aan haar voorbij zou gaan. In een steeds veranderend spel met de schuivende wolken blinkt het goud ons tegemoet. Verbonden met alleen een lijntje door de lucht genieten we er samen van. Diep oranje ziet mijn moeder. Het lijkt wel goud, vind ik. Ja, goud, mijmert mijn moeder. Prachtig, he. Ja mam, prachtig.

4 Comments

  • Hannie Mommers

    Geweldig!

    24 Jun 2011 11:06 am
    Reply
  • Grietje

    ja mooi, elke dag een andere zonsondergang en dan delen! Mooi

    24 Jun 2011 11:06 am
    Reply
  • Hilda

    Mooi, zo samen.

    24 Jun 2011 12:06 pm
    Reply
  • Inge

    Lief dat jullie dit zo kunnen delen ….

    24 Jun 2011 04:06 pm
    Reply

Leave a Comment

Posting your comment...

Subscribe to these comments via email