Ha, de jetlag!

Okay, dit is dus een jetlag. Om vier uur ’s nachts sublieme gedachten hebben en geweldige dingen op mijn todolijstje zetten. Intussen ben ik misselijk van vermoeidheid, maar mijn ogen willen niet meer dicht. Ik ken het gevoel, maar dan meer na een avond kroeg of te lang doorzakken met een vriendin en diepe flessen wijn.

Normaal zou ik het laten voor wat het is, nog een beetje blijven liggen genieten van mijn uitermate spitsvondige geest en daarna als een brak vogeltje de dag beginnen. Maar dat durf ik nu niet. Want deze jetlag is echt van het vliegen. Van diezelfde reis heb ik ook een vrolijk virus meegenomen, dat al bijna een week feest viert in mijn lijf. Dus slaap ik op gekke tijden zo vast als ik zelden doe. Laat ik maar niet te moeilijk doen en gewoon meedeinen op het ritme van mijn lichaam. En ervan genieten dat mevrouw de directeur net zoveel last van haar jetlag heeft als ikzelf. Of wacht even, wordt mijn geest nu iets te spitsvondig?

Leave a Comment

Posting your comment...

Subscribe to these comments via email