Noten lezen

Ons huis was muziek toen ik klein was. Het kwam uit de bakelieten mono-pickup of vaker nog uit de piano. En zodra we groot genoeg waren, mijn zusje en ik, kwamen daar blokfluiten bij. “Mieke hou je vàààst aan de takken van de boooomen, Mieke hou je vàààst aan de takken van de màààst.” En dan op de grond rollen van het lachen. Maar op de blokfluit was het simpelweg: b b b a g g g a a a a b g, b b b a g g g a a a a g, in mooie nootjes op de balk. Al snel breidden we het uit met andere liedjes. Of leerden we onszelf liedjes uit een ander boekje, door de noten te fluiten en zo de melodie in te prenten. Na de blokfluit volgden dwarsfluit en natuurlijk piano.

Ook De Man leeft zijn hele leven al met muziek. Een pianospelende moeder, zusje op blokfluit en broer op saxofoon. Dus toen hij zelf een instrument in handen kreeg wilde hij vooral spélen, vertelt hij mij. Hij wilde één zijn met het instrument, niet denken, gewoon doen, vanuit zijn gevoel. Braaf volgde hij nog lessen, zwaar moet dat geweest zijn, want die malle bolletjes aan stokjes werden voor hem niet meer dan dat. “Maar als je noten kan lezen kun je toch nog steeds vanuit je gevoel spelen?” vraag ik. Volgens hem niet. Een veelheid aan klassieke techniek beperkt je in je mogelijkheden, ziet hij om zich heen. Hoe meer je weet van die vage tekens, hoe minder je met de muziek kan spelen.

Voor mij was dat anders. Die tekens waren een leidraad. Zo had de componist het bedoeld en daarna ging ik kijken wat ik er bij voelde. Zo maakte ik mijn eigen muziek. En al snel ontdekte ik dat je dat ook kon zonder componist, maar dat je de dingen die je zelf bedacht daarmee op kon schrijven, zodat je ze later nog eens kon spelen. Of nog mooier nog maken.

Eigenlijk werkt het net als met gewone geschreven letters. Om te kunnen praten en denken, hoef je ze niet te kennen. Maar als je ze eenmaal hebt geleerd, kun je toch nog vrijuit praten. En niet alleen kun je dan lezen, maar ook schrijven, zelf weer nieuwe tekst creëren. Hoewel, realiseer ik mij, ook dat is niet een van de hobbies van De Man.

2 Comments

  • Tina

    Ik geef De Man eigenlijk wel gelijk. Ik heb volgens strak stramien klassiek leren pianospelen en kan daardoor niet improviseren of zelf iets bedenken.

    Tina

    28 Okt 2009 10:10 am
    Reply
  • Ita van Dijk

    Het leren van letters heeft je daarentegen totaal niet beperkt. Het heeft je juist vleugels gegeven om zèlf tekst te gaan maken.

    06 Jan 2010 07:01 pm
    Reply

Leave a Comment

Posting your comment...

Subscribe to these comments via email