Visite

Al jaren is het bij ons gebruik om een foto te maken van de jarige en dus neem ik mijn camera mee als ik op verjaarsvisite ga bij de broer van mijn zusje. Mijn zusje is er al lang niet meer, bijna negen jaar geleden overleed ze. Twee jaar geleden ontmoette ik haar broer voor het eerst. Van elkaars bestaan hebben ze nooit geweten.

Ik zie legio verschillen tussen die twee. Zoveel als zij van kleren hield, zo weining kunnen die hem boeien. Zij werd nooit meer dan een klein opdondertje, hij torent overal bovenuit. Haar haar was dik en stevig, het zijne dun. Maar als ik naar zijn handen kijk en zijn ogen, amandelvormig en net iets te ver uit elkaar, zie ik haar. Zelfs als ik hem hoor praten, hoor ik haar erdoorheen. Dezelfde woordkeus en intonatie. En ze hebben dezelfde licht verstandelijke beperking.

Dat alles gaat door me heen als ik naar de foto’s van de jarige kijk. En met een schok herinner ik me wat zijn begeleidster tijdens de koffie tegen me zei. Ik was de eerste visite op zijn verjaardag. Voorheen ging hij op z’n verjaardag zelf maar ergens op bezoek, zodat hij op die ene bijzondere dag tenminste niet alleen was.

Leave a Comment

Posting your comment...

Subscribe to these comments via email