Week 2

Ik zit nu ergens in week 2, de Ontbijtweek. Ik weet niet wat ik meemaak, maar ik moet echt opletten dát ik eet in plaats van wát ik eet. Nou ja, ik let natuurlijk ook wel op wat ik in m’n mond stop, maar honger ken ik amper.

Wat me zeker ook geholpen heeft, zijn de de paar regels over emotie-eten. Daar ben ik erg goed in, weet ik. Weliswaar stond er niets nieuws, maar uit de mond van een ander klinkt het anders dan uit de mijne. Ik heb even alle reden om mezelf vol te stoppen, maar het lukt me om niks weg te kauwen maar de emoties gewoon te doorstaan. Of dat op andere dingen nog effect heeft, weet ik nog niet. In elk geval wel op mijn broekriem die alweer een gaatje strakker kan.

En moet er nu iets naar boven of nog verder door naar zolder? Dan belandt het niet meer op de trap, maar loopt ik éven heen en weer. Gewoon, omdat het geen moeite is.

Ik ken mezelf amper terug, waarvan ik ronduit (dat mag wel) geniet!

Leave a Comment

Posting your comment...

Subscribe to these comments via email